مولوی عبدالله روانبد یک استاد کامل و شاعر علم و عروض بود ودر قضاوتهای شرعی اش اعتبار داشت.
او در ماه شعبان ۱۳۴۵هu200d.ق در روستای باهو کلات چابهاربلوچستان به دنیا آمد. در سن پنج سالگی نزد پدرش حاج محمد یحیی روخوانی قرآن را شروع کرد و پس از یک سال آموزش قرآن مجید را به اتمام رساند. تحصیلات دینی را علاوه بر فراگیری از پدر، چند کتاب را نزد مولوی تاج محمد و مولوی محمد عمر در کراچی فرا گرفت. در سال ۱۳۷۱هu200d.ق برای دریافت مدرک مولوی و کسب علم بیشتر در مدرسه دینی «مظهرالعلوم» کراچی ثبت نام نمود و از محضر اساتید مثل مولانا علی محمد سندی، علامه اقبال لاهوری، مولانا قاری رعایت الله، مولانا غلام مصطفی سندهی، مولانا شیخ الحدیث علامه حافظ فضل احمد ومولانا عبدالحلیم تلمذ نمود. در سال ۱۳۷۲هu200d.ق درمیان صدها متعلم ممتاز شناخته شد و فارغالتحصیل شد.
در سال۱۳۷۳هu200d.ق پدرش عازم سفر حج گردید و در اثر بیماری در مدینه از دنیا رفت و در همانجا دفن شد و مردم منطقه مولوی روانبد را به عنوان جانشین مذهبی خود انتخاب کردند.
مولوی روانبد شاعر معروف معاصردر بلوچستان بود. او از جمله علوم دیگر در علم عروض، بدیع و بیان نیز تسلط داشت. مولانا روانبد دانستن علم عروض و بدیع را برای هر شاعری لازم میدانست.
مولانا روانبد، شاعر و امام جمعه و مدیر مدرسه دینی تعلیم القرآن پیشین، در سن ۶۳ سالگی روز یکشنبه ۲۳ ذیحجه سال ۱۴۰۸ هu200d.ق در قطر درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.
+ نوشته شده در دوشنبه پانزدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 20:1  توسط Asad baloch |
ضرب المثل های بلوچی...ما را در سایت ضرب المثل های بلوچی دنبال میکنید
برچسب: زندگینامه, نویسنده: بازدید: 66